شادباشِ نوروزی

بعید می‌دانم لحظه‌ی سال‌تحویل‌ای از این ضایع‌تر هم وجود داشته باشد: در دو شهر خانه دارم و در آن لحظه‌ی خاص در هواپیما هستم. با این حساب امیدوارم دست‌کم سال 87 سالِ پـُرسفری باشد.

سومین بار است که سال‌تحویل کنارِ خانواده نیستم. نوروز 80 با بچه‌های دانشکده‌ی خبر در دوشنبه، پایتخت تاجیکستان، بودم و نوروز 85 با دوستانِ خیلی عزیزم در ایروان، پایتختِ ارمنستان.

خلاصه من که سالِ جدید را روی هوا شروع می‌کنم. امیدوارم—اگر حال می‌کنید—پای شما روی زمین باشد.