شادابی

امروز اين‌قدر هوا خوب است و اين‌قدر تهران زيباست که نمی‌دانم کسی می‌تواند اين‌جا شاداب نباشد؟ نيمه‌روشنیِ هوا، بوی بهار، رنگ‌های زنده و خودنما،... راه رفتن در خيابان‌های منطقه‌ی دروس همه‌ی رؤياهای خوبم را به يادم آورد؛ همه‌‌ی خيال‌بافی‌های ممنوع و غيرممنوع‌ام را. و به قولِ سعدی: برخيز تا تفرّج بُستان کنيم و باغ / چون دست می‌دهد نفسی موجب فراغ.



May 17, 2007 01:31 PM


Comments


خوش به حالتون! کاش من هم یک تهرانی بودم!

Posted by: omid at May 19, 2007 01:31 PM

سلام مجدد من به روز شدم خوشحال مي شم ظر تون را بدونم

Posted by: نسيما at May 19, 2007 01:01 PM

کسی می‌تواند اینجا شاداب نباشد!

Posted by: وحید at May 19, 2007 12:02 PM

سلام
مرسي

Posted by: نسيما at May 19, 2007 09:38 AM

ای کاش دنیا همیشه به همین زیبایی بود
اما...
چشم هات اگر باران دارد بیا حوالی مرا هم ببار

Posted by: زنی شبیه درخت at May 19, 2007 09:18 AM

نمیخوام طعنه بزنم اما اگه تونستید طرفهای میدان خراسان و تیر دوقلو و شوش و مولوی راه آهن قدم بزنید هنره نه توی شیبانی و راستوان ;) اینطوری ممکنه چیزهای جالبتری به چشمتون بخوره

Posted by: پژوهنده at May 19, 2007 03:09 AM

سلام پرستوی عزیز
خوب بودن هوا در کنار آزادی زینب پیغمبر زاده شادابی دوچندانی به آدم می بخشه :)
شاد باشی

Posted by: ثمین at May 18, 2007 05:49 PM

´vaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaay...
daruuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuusss
delam barat dare miterekeeeeeeeeeee
:(

Posted by: nazanin mehra at May 18, 2007 02:38 PM

اگه میتونی قدم بزن
اگه خفه نمیشی
بهم سر بزن

Posted by: یوحنا at May 18, 2007 08:44 AM

مونولوگ با دختر خودم:
دخترم!«زینب» آزاد شد.http://www.radiozamaneh.org/news/2007/05/post_1495.html
آخر خيلي‌ها(ازجمله خودم)، دوست دارند خبرهايي از اين دست را (دست اول) واز زبان «پرستو»ي «زن نوشت» بشنوند.
اين‌روزها كم‌ترجايي كه سر‌مي‌زني، همين‌جاست!
يادت باشه:در هر كاري و در هر پُستي كه قرار مي‌گيري، «اعتدال» (شرط اول) را فراموش نكني.
تجربه اين را مي‌گويد.
موفق و شاد باشيد.

Posted by: ح.ش at May 18, 2007 12:28 AM

که به خورشید
رسیدیم و
غبار آخر شد
:)

Posted by: rooz... at May 17, 2007 11:03 PM

سلام.
بادت اندر شهریاری بر دوام و بر قوام.

Posted by: فرناز at May 17, 2007 10:51 PM

خوش به حالتان هوای ما اینجا ابری بود و سرد.رادیاتور روشن کردیم.

Posted by: آساره at May 17, 2007 10:37 PM

این نیز بگذرد...

Posted by: اتشونر at May 17, 2007 10:23 PM

من هميشه اعتقاد داشتم كه آب و هواي تهران منحصربه فرده. به شرطي كه دود رو ازش حذف كنيم!شاد باشي.

Posted by: somy at May 17, 2007 09:20 PM

دوست جونم خوشحالم که شادابی.به جای من هم راه برو و از هوای خوب استفاده کن.خوب باشی همیشه.

Posted by: azadeh at May 17, 2007 07:08 PM

آره میشه کسی شاداب نباشه، کسی که مامانش مریضه.

Posted by: d at May 17, 2007 06:39 PM

چه خوب
امیدوارم طراوت و شادابی این روز برایت ماندگار باشد.
چقدر شادی و شعف خوبند نه؟
همه نوشته هایت عالی اند حتی اگر از شادی نشانی نداشته باشند.
افشین

Posted by: Afshin at May 17, 2007 06:25 PM

Enjoy the beautiful day, I wish I was there

Posted by: Niki at May 17, 2007 06:23 PM

از معدود بارهایی که اینجا شاد بودی! ایشالله شادیت با دوام باشه.

Posted by: سارا at May 17, 2007 03:26 PM

مدتها هم بود که از شادی ننوشته بودی..........

Posted by: ماکان at May 17, 2007 01:57 PM

ba in postet mano kolli havai kardi parastoo joon

Posted by: Asita at May 17, 2007 01:34 PM

Post a comment





Remember Me?