...

حکایت شما تهرونیا حکایت ما شمالیاست که دریا دم گوشمونه سال تا سال نمیریم یه سری بهش بزنیم... البته که تاریخ تو کشور ما بی اهمیت ترین مساله است تا وقتی یه مشت مزخرف به اسم تاریخ تو کتابای درسی نوشته می شه...

سلام. بقیه فیلم هم توی همون DVD هست و فقط باید track رو عوض کنی.

پرستو:
سلام و مرسی از راهنمایی.

سلام . جالب بود كه منهم اين مكان ها را براي اولين بار ديدم

پرستو:
سلام. چه خوب که دیدی شون...

پرستو خانوم فيلم300 طوري ظبط شده(روي dvd) كه بايد بعد از اتمام قسمت اول next رو بزنيد و در حقيقت به trackبعدي بريد.
اگه توي كامپيوتر ببينيد راحتتره.

پرستو:
ممنون از راهنمايی...

سلام
حق با شماست خجالت اوره
اما از طرفی شرم اوره که از انرزی هسته ای ( که 100 البته حق تمام بشریت هست)صحبت کنیم اما هنوز بعد از قریب به 40 سال ایران خودرو پیکان میزنه 405 و 206 میزنه صدا و سیما ( در موردش صحبت نکنیم بهتره ...) با این همه پیشینه فرهنگی ایرانی اسلامی هزاران ساله از ترس تهاجم (نا)فرهنگی ماهواره ها رو جمع کنیم فیلترینگ رو که ادامه بدیم هیچ تشدیدش هم بکنیم در کشور رو ببندیم که چی؟ توریستهای خارجی فساد میارند
بعدش هم بمب گوگلی بسازیم که جواب فیلم 300 رو داده باشیم
خلاصه م طلب " به ایرانی بودن خودمون واقعا افتخار میکنیم اما در همون حال از ایرانی (ن)بودن خودمون خجالت میکشیم "

پرستو:
سلام.
و توی تناقض غلت می زنيم و غلت می زنيم...

سلام پرستو،

نوشته بودی از :ارهای محسن نامجو خوشت میاد. توی این وبلاگ یکی از آلبومهاش رو برای دانلود کردن گذاشته:
http://asheghane.blogspot.com
پست 27 مارس رو چک کن. تقریبا آخرهای پسته.

پرستو:
سلام.
ممنون. حالا آلبوم ترنج قراره اردیبهشت منتشر بشه. با کیفیت خوب و حق مؤلف و این ها.
شاد باشی.

سلام. تهران گردی هم برای خودش حالی داره. متاسفانه من هم هنوز خیلی از جاهای تهران رو ندیدم و خیلی از جاهاش رو هم بلد نیستم. عکس آخری ات من رو یاد عکسی انداخت که خودم از یکی از یادگاری های!!!! نوشته شده توسط شقایق خانم و یه آقای محترمی رو دیوار یکی از اتاق های زیبای باغ موزه نارنجستان شیراز برای بازدیدکننده ها گذاشته بود!! تاسف بار تر خانمی بود که به همراه همسرش وارد اون اتاق بسیار زیبا شد و گفت بیا بریم، اینجا چیزی واسه دیدن نداره!!!

پرستو:
:)
سلام. حالا شاید اون خانم واقعاً سلیقه اش طوری بوده که خوشش نیومده. اما یادگاری نوشتن روی دیوارهایی که بابت دیدنشون ملت میان پول می دن خیلی ضایعه به نظرم.

سلام
خوبين
تازه با وبلاگ شما آشنا شدم
دلم ميخواد بگم سال نو مبارك ولي
چيز نوئي تو اين همه بدبختي نميبينم
اما آرزو ميكنم سال پر باري داشته باشين
باز هم به شما سر خواهم زد .
هنوز مطالب شما رو خوب نخوندم .
تا بعد .

پرستو:
سلام و ممنون. عیدتون هم مبارک!

هیشه خوش باشی پرستو جان . سال نو هم مبارک .امیدوارم امسال خیلی خیلی بهتر از اونچه که فکرشو میکنی بشه . شاد باشی و پر از شور زندگی

پرستو:
ممنون بهار جان. فصل، فصلِ توست...
خوب باشی.

سلــام پرستوی عزیز. دوستانت رو یه سر ببر موزه ی ایران باستان :) البته موزه ی لوور از موزه ی ایران باستان کامل تره(سوت) چون هر سال که میری و یه چیزی رو میبینی،سال بعد که بری عکسش رو میبینی که پایینش نوشته شده "انتقال داده شد به موزه ی لوور پاریس یا انگلیس یا..." این همون ارزش و احترام به تاریخه!
من تاریخ هخامنشی رو خیلی دوست دارم برای همین موزه ایران باستان رو ترجیح میدم.
این یادگاری رو هم که...نمی دونم چرا باید اینجوری باشه!!!(نفس عمیق از اون آه و افسوس ها و اینا)
منم علاقه ای به دیدن 300 ندارم.دی وی دی فروش های ما رو هم که می شناسی! ;)

خوب باشی...

پرستو:
سلام و ممنون از پیشنهاد. البته خودم قبلاً اين موزه رو دیدم و خوب بود کلی. اما این دوست من که تهِ لوور رو درآورده، گفت که دوست داره با فرهنگ و تاريخ دوران قاجار بیشتر آشنا بشه...
تو هم خوب باشی.

سلام
این یادگاری نوشتن ها واقعا جای تاسف دارد . من هم در ایام عید به یکی از همین آثار باستانیمان رفتم ، فقط متحیر بودم که این اشخاص چطور چارچنگولی از یک ستون بالا رفته اند و با ذغال یادگاری نوشته اند . نمی دانم مقصر میراث فرهنگی است ؟ ( هر چند نمی تواند برای هر نفر یک گماشته بگذارد که ! )

پرستو:
سلام.
یادگاری نوشتن رو دوست دارم. مثلاً روی ديوارِ سلول های زندان واقعاً لازمه به نظرم. اما آدم باید بدونه کجا بنویسه دیگه...

خوب میشه گفت یک گزارش زنده و مستقیم بود نسبتا
عکس سومی هم خیلی جالب بود خوشم آمد اما یک حس خاصی داره وقتی یک نفر رو آووردی که برای اولین بار خیابونها و ادم های شهرتو ببینه همش می خوای ببینی پشت این چشمها چه فکرهایی می گذره
سال نو را برایت ارزومندم

پرستو:
خوبیش اینه که این آدم نویسنده است و خب بعداً می شه فهمید پشت چشم هاش چه فکرهایی می گذشته!
و عیدت مبارک!

شماره 1 ات رو پایه ام ! یاد قدیما به خیر کلییییی با بابا از ایم کاخ و موزه گردی ها داشتیم

پرستو:
خیلی حال می ده و ادم معمولاً غافله از اين گردش ها...

به نظر من اون یادگاری زیباتر از اون نقش و نگاره....چشم ها را باید شست...جور دیگر باید............ سشوار سشوار سشوار

پرستو:
:)
به نظر من ولی زیبا نیست اون یادگاری اون وسط.

I was a tour guide among our meusums ABGINE,and FARSH in kare gar fatemi jucture is so cool

پرستو:
موزه ی فرش رو ديدم چند بار. اين دوستِ من خوشش نمی اومد از فرش. آبگينه رو ندیدم ولی...

300 رو دیدم. خدا دوستت داره که نخواسته بیشتر از یکساعت واسه ش تلف کنی. ارزش اینهمه ماجرا رو هم نداشت به نظر من. همه اینا واسه ش تبلیغ شد انگار. در موردش خواهم نوشت تو وبلاگم.

و خواستم بگم اون سندی رو که به بچه های شرق تقدیم کرده بودی خیلی خیلی جالب و آموزنده بود. ممنون.
شاد باشی

پرستو:
چه خوب: بنويس نظرت رو حتماً درباره ی فيلم.
خوب باشی.

سلام!
این عبارت (خجالت آور است) رو من بشدت درک میکنم. وقتی منم با اون مهمونای خارجیمون مثلا رفته بودیم موزه زمان یا تک تک موزه های کاخ سعد آباد و میدیدند که من با چه تعجبی و لذتی دارم بازدید میکنم، گاهی می پرسیدند واقعا تو تاحالا اینجا نیومده بودی؟ منم میگفتم نه ! یا اومده بودم اما نه با اینهمه وقت و دقت ... و بعد خجالت میکشیدم :)

برای من هم اون چند روز (که تو اردیبهشت بود و هوا هم عالی...) فوق العاده خاطره انگیز بود. و جالب بود برام که چه اطلاعات دقیق و مبسوطی از دیدنیهای شهر تهران داشتند. دیدنیهایی که من خیلیهاشون رو ندیده بودم ! و با چه نگاه متفاوت (و اغلب زیباتری از نگاه ما) به تهران و تاریخش نگاه میکردند...

پرستو:
سلام.
آره. کلاً خيلی خوبه که با نگاهِ خارجی ها آدم آشنا بشه. زاويه ی ديدشون خيلی با ما فرق داره.

با سلام
فيلم 300 را بصورت آن لاين در اين سايت ببينيد
www.mano-paltalk.net

پرستو:
نمی ارزه اين همه وقت بذارم پاش، از اينترنت دانلود کنم...
و ممنون.

عالیست که فرصتی یافتی برای دیدن
بیگانگی با تاریخ هم چیز عجیبی نیست در شرح احوال ما. خودم وضعم از همه خراب تر است از بس که هیچ نمی دانم از گذشته!

پرستو:
آره.. اوضاع من هم خوب نیست در تاريخ.

عکساش خیلی باحال بودن!
راستی سال نو هم مبارک. سال خیلی خوبی داشته باشی.

پرستو:
:)
کلی ممنون. عید تو هم مبارک، لاله جان.